Rozmowa z rodzicem to typowa sytuacja szkolna, z którą prędzej czy później będzie musiał zmierzyć się każdy nauczyciel.  Rozmowa z rodzicem jest też umiejętnością, którą można i warto ćwiczyć. Jest kompetencją społeczną, co oznacza, że może być doskonalona w interakcji z inną osobą. Kolokwialnie mówiąc, im więcej rozmów odbędziesz, tym staniesz się w tym sprawniejszy.

Na czym konkretnie ma polegać przygotowanie do rozmowy z rodzicem?

Przed rozmową warto sobie spróbować odpowiedzieć na kilka pytań:

  • Po co i w jakim celu chcę się spotkać z rodzicem? Czego oczekuję po tej rozmowie? Czy moje oczekiwania są realne?
  • Czy potorfie oddzielić dziecko od jego niewłaściwego zachowania?
  • Na czym polega problem?
  • Czy szkoła podjęła jakieś działania, aby rozwiązać problem? Jeśli tak, to jakie? Czy jest dokumentacja tych działań?

I w końcu najważniejsze, kluczowe zadanie.

  • Jakie zachowania dziecka niepokoją mnie, przeszkadzają mi? Czy potrafię konkretnie, spójnie te zachowania opisać, nakreślić obraz tego, jak uczeń się zachowuje, bez nacechowanych emocjonalnie przymiotników i generalizacji?

Czy uczeń powinien być obecny przy rozmowie nauczyciel- rodzic?

W przypadku dziecka poniżej 10 r.ż. odpowiedź brzmi:  kategorycznie nie. Rozmowa nauczyciel-rodzic jest rozmową dwojga dorosłych, dziecko nie jest tu partnerem ani emocjonalnym, ani intelektualnym. Nie ma dla niego miejsca w tej sytuacji.

W przypadku dziecka po 10 r.ż można rozważać jego obecność. Zależy to od poziomu dojrzałości dziecka i przygotowania do rozmowy.

 

                                          SCHEMAT ROZMOWY Z RODZICEM

  • Pamiętaj ciągle o waszym wspólnym celu, podkreślaj ten cel i wskazuj, że działacie z rodzicem po tej samej stronie
  • Szukaj słów i zwrotów zachęcających do współpracy i współdziałania
  • Zaproponuj skupienie na wspólnym znalezieniu rozwiązania
  • Używaj imienia dziecka
  • Przygotuj się: przed rozmową spisz zachowania, które ci przeszkadzają i niepokoją
  • Przedstaw zachowania rodzicowi, tłumacząc, dlaczego są niekorzystne dla dziecka i klasy
  • Pytaj o oczekiwania rodzica i jego pomysły na rozwiązanie problemu, urealniaj je, pokazując, co szkoła jest w stanie zaproponować
  • Proponuj pomoc specjalistów, opowiadaj, jakie działania zostały podjęte w celu wspomożenia dziecka
  • Słuchaj rodziców aktywnie, upewnij się, że rozumiesz, co rodzic ma na myśli
  • Nie dawaj obietnic, których nie możesz spełnić
  • Masz możliwość odraczania – nie czuj się zobowiązany do generowania rozwiązań natychmiast, czasem pomaga samo nazwanie problemu
  • Naturalna sytuacją jest, że w domu dziecka obowiązują inne zasady niż w szkole; nie oczekuj zmiany tych zasad, ale przestrzegania zasad szkolnych w szkole
  • Unikaj krytyki rodzica, jego postaw, zachowań stylów wychowawczych
  • Unikaj krytyki dziecka, jeśli krytykujesz, to jego zachowanie
  • Unikaj dawania rad, jeśli rodzic ich nie oczekuje
  • Unikaj generalizowania zachowań, słów, gestów wyzwalających emocje
  • Nie pozwalaj na obrażanie, wyzywanie, szantażowanie, ponizanie i inne zachowania
  • Przy następnej rozmowie zadbaj o wsparcie
  • Zadbaj o spisanie waszych ustaleń oraz ustalenie nasennego terminu spotkania w tej sprawie

Agnieszka Wałęsa


"Mistrzem nikt się sam nie rodzi
Do mistrzostwa się dochodzi.
Krew i pot należy wylać,
by się w miejscu nie zatrzymać.
Per aspera ad astra
to maksyma dla nas jasna.
Ref.: Nie rezygnuj z nadziei
Nie daj się ponieść zwątpieniu
Sam siebie wykuj ze spiżu
i odbierz zwycięski laur."

autor Agnieszka Mianowska - nauczyciel j. polskiego