Lęk i strach – podłożem szkolnego stresu

Badania wskazują, że największa część stresorów szkolnych dotyczy kwestii związanych:

  • Z nauką i organizacją życia szkolnego – mieszczą się tutaj strachy i lęk przed:
  • Ogólnie pojętymi niepowodzeniami
  • Sprawdzaniem wiedzy
  • Rzeczywistością klasową
  • Z relacją z nauczycielem
  • Z relacją z innymi uczniami

Co może zrobić nauczyciel?

  • Po pierwsze: Należy położyć szczególny nacisk na poszerzanie wiedzy nauczycieli na temat zjawiska stresu, jego mechanizmów i konsekwencji.
  • Po drugie: Trzeba zebrać od uczniów informacje dotyczące czynników wywołujących w nich stres, skatalogować je, nie lekceważąc żadnego. Następnie wnikliwie przeanalizować , które czynniki stresogenne mogą zostać wyeliminowane lub zminimalizowane przez samych nauczycieli, a nad którymi należy pracować z uczniami.
  • Po trzecie. Należy z uczniami systematycznie rozmawiać na temat, jak należy postępować w trudnych sytuacjach, uczyć ich stosowania różnych technik relaksacyjnych.

Bardzo ważna jest postawa nauczycieli. Ich rozwaga, takt, tolerancja i umiejętność wytworzenia silnych emocji pozytywnych, wsparte dobrą znajomością uczniów, dają szansę na uniknięcie negatywnych skutków szkolnego stresu. Uczeń oczekuje od swojego nauczyciela serdeczności, bezpośredniości w kontaktach, partnerskiego i sprawiedliwego traktowania, opanowania i poczucia humoru, umiejętnego wyjaśniania nauczanego przedmiotu, zainteresowaniu się jego kłopotami czy aktualnie   przezywanym trudnościom, szanowaniu jego indywidualności.

Agnieszka Wałęsa


"Mistrzem nikt się sam nie rodzi
Do mistrzostwa się dochodzi.
Krew i pot należy wylać,
by się w miejscu nie zatrzymać.
Per aspera ad astra
to maksyma dla nas jasna.
Ref.: Nie rezygnuj z nadziei
Nie daj się ponieść zwątpieniu
Sam siebie wykuj ze spiżu
i odbierz zwycięski laur."

autor Agnieszka Mianowska - nauczyciel j. polskiego